Rudy Beckers
Geboren: 1954
Reeds van kindsbeen af heb ik graag getekend maar om het zekere voor het onzekere te nemen heb ik als beroep gekozen voor diamantslijper. Pas op mijn achtentwintigste ben ik naar de kunstacademie te Herentals gegaan voor zowel grafiek, tekenen als schilderen. Op de academie werd mijn aandacht meer getrokken door een oud zeepbakje tegen de muur dan door alle andere voorwerpen. Zo is mijn interesse voor oude dingen ontstaan, of moet ik zeggen, terug opgewekt. Mijn eerste objekt was een oude emmer die ik van mijn moeder gekregen had, er stond op 'Groenten'. Mede door mijn beroep als diamantbewerker en de precisie die daarmee gepaard gaat ben ik dan tot het figuratieve realisme gekomen dat ik daarna door autodidactie verder ontwikkeld heb. De gebruiksvoorwerpen die andere mensen weggooien zijn voor mij dankbare voorwerpen om mijn stillevens mee op te bouwen. Hiervoor sta ik in alle vroegte op om de rommelmarkten af te schuimen, op zoek naar oude spulletjes. Deze verweef ik, al dan niet met fruit, tot een nostalgisch stilleven uit vervlogen tijd. Wanneer mensen even stilhouden bij mijn werk, een blik van herkenning tonen en zachtjes mijmeren over 'die goede oude tijd', geeft mij dat een grote voldoening.